پنجمین جلسه مشورتی شهروندان در خصوص مجوزهای ویژه اقامت در ژاپن برگزار شد.

نشست مشورتی شهروندان در مورد اجازه ویژه اقامت در ژاپن، در حال بررسی موضوعات مختلف مربوط به اجازه ویژه اقامت در ژاپن است تا برای ارائه توصیه‌هایی به نشست مشورتی سیاست مهاجرت آماده شود.

روز سه‌شنبه، ۷ مارس ۲۰۱۷، وکیل واتارو تاکاهاشی (کانون وکلای توکیو) در مرکز فرهنگی بخش ایتاباشی در مورد «اجازه ویژه اقامت در ژاپن و سیستم تشخیص پناهندگی» سخنرانی کرد.

نخست، در مورد «رویه» پذیرش پناهندگی، اشاره شد که مرحله دوم پس از مرحله اول، یعنی رویه درخواست، از آوریل ۲۰۱۶ از «اعتراض» قبلی به «درخواست بررسی» تغییر یافته است و این رویه باید ظرف ۷ روز تکمیل شود و متقاضی باید شخصاً درخواست دهد، حاضر شود و مصاحبه انجام دهد. علاوه بر این، در صورت رد درخواست پناهندگی، اگر اجازه ویژه اقامت به دلایل «ملاحظات بشردوستانه» اعطا شود، یا «فعالیت‌های تعیین‌شده» (۱ سال) یا «اقامت طولانی‌مدت» (۱ سال) خواهد بود و اگر درخواست رد شود، تصمیم به رد وضعیت اقامت خواهد بود. در مقابل، در صورت رد درخواست بررسی، اگر اجازه ویژه اقامت به دلایل «ملاحظات بشردوستانه» اعطا شود، تصمیم به رد وضعیت اقامتی که در صورت رد اعطا شده بود، خواهد بود و اگر درخواست رد شود، هیچ تصمیمی اتخاذ نخواهد شد.

در مورد سیستم فعلی که امکان درخواست‌های متعدد برای وضعیت پناهندگی را فراهم می‌کند، در سال‌های اخیر گزارش‌های منفی در رسانه‌های جمعی منتشر شده است. با این حال، وکیل تاکاهاشی بر اهمیت درخواست مجدد به شرح زیر تأکید کرد: به عبارت دیگر، سیستم درخواست مجدد در پاسخ به تغییرات در شرایط داخلی و بین‌المللی، مانند موارد زیر، اهمیت مثبتی دارد: ۱. زمانی که وضعیت کشور پس از بررسی درخواست اولیه رو به وخامت می‌گذارد، ۲. زمانی که متقاضی در فعالیت‌های سیاسی جدید شرکت می‌کند، یا ۳. زمانی که اسناد جدید کشف می‌شود. با این حال، گزارش شده است که علیرغم فقدان مقررات قانونی، پرونده‌های B و C (پرونده‌هایی که به وضوح تحت عنوان آزار و اذیت قرار نمی‌گیرند و پرونده‌هایی با همان ادعاهای قبلی) ظرف سه ماه و پرونده‌های D (پرونده‌های عادی) ظرف شش ماه تحت عنوان "پردازش سریع" در حال بررسی هستند. علاوه بر این، نشان داده شد که در این دوره تنها چند پرونده A (پرونده‌هایی با احتمال بالای پناهنده شدن و نیاز به ملاحظات بشردوستانه به دلیل قرار گرفتن کشور مبدا در وضعیت جنگ داخلی) وجود داشته است.

در ادامه، مهم‌ترین موضوع مورد بحث قرار گرفت: رابطه بین «درخواست مجدد برای وضعیت پناهندگی» و «درخواست‌های اعاده دادرسی». به طور خلاصه، در مواردی که ابتدا دستور اخراج صادر می‌شود، ماده ۵۰ قانون کنترل مهاجرت اعمال می‌شود و درخواست‌های اعاده دادرسی حتی پس از درخواست پناهندگی مجاز است. با این حال، در مواردی که درخواست پناهندگی مقدم است، ماده ۵۰ اعمال نمی‌شود (درخواست‌های اعاده دادرسی مجاز نیست) و فقط درخواست مجدد برای وضعیت پناهندگی طبق ماده ۶۱-۲-۲ امکان‌پذیر است. بنابراین، به عنوان مثال، کسی که در مراحل اولیه درخواست پناهندگی داده و سپس با یک تبعه ژاپنی ازدواج کرده است، نمی‌تواند برای دریافت اجازه ویژه اقامت، درخواست اعاده دادرسی کند و چاره‌ای جز درخواست مکرر برای وضعیت پناهندگی تحت سیستم «پردازش سریع» ندارد.

در نهایت، نکات کلیدی در مورد مشکلات مربوط به به اصطلاح «مبادلات قاضی-دادستان» برجسته شد و جلسه با یک جلسه پرسش و پاسخ که کل رویداد را پوشش می‌داد (به عنوان مثال، دامنه کاربرد «ملاحظات بشردوستانه») به پایان رسید.