"ဂျပန်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံခြားနေထိုင်သော မြန်မာလူမျိုးများ" ရုပ်ရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြသခဲ့ပါသည်။

"နိုင်ငံခြားတွင်နေထိုင်ခြင်း- ဂျပန်ရှိ မြန်မာလူမျိုးများ" ရုပ်ရှင်ပြသမှုကို ၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၆ ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် Itabashi Ward Green Hall ၏ အစည်းအဝေးခန်း ၆၀၁ တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ အေးသောရာသီဥတုကြားမှ လာရောက်အားပေးသူအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

"နိုင်ငံခြားမြေတွင်နေထိုင်ခြင်း- ဂျပန်ရှိ မြန်မာအမျိုးသားတစ်ဦး" သည် ယဉ်ကျေးမှုရေးရာအေဂျင်စီ၏ ယဉ်ကျေးမှုမှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ထူးချွန်ဆုအပြင် Kinema Junpo မှ အထူးချီးကျူးဂုဏ်ပြုခြင်းခံရသည်။ ဤရုပ်ရှင်သည် ဒီမိုကရေစီလှုပ်ရှားမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း စစ်အစိုးရ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုခံရပြီးနောက် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ဒုက္ခသည်အဖြစ် နေထိုင်ရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခံခဲ့ရသော်လည်း မွေးရပ်မြေအပေါ် ခံစားချက်များကို သိုဝှက်ထားဆဲဖြစ်သော မြန်မာလူငယ်တစ်ဦးအကြောင်းကို ရိုက်ကူးထားသော မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လိုက် Cho Cho Soe သည် မွေးရပ်မြေသို့ မပြန်နိုင်သေးပေ။ ဒုက္ခသည်အဖြစ် ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိလာချိန်တွင် မိသားစုရှိနေခြင်းကြောင့် နိုင်ငံခြားတွင် အထီးကျန်ဘဝကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကွဲကွာနေပြီးနောက် ဇနီးဖြစ်သူ Nue Nue Choe နှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းသည့် မြင်ကွင်းသည် ရုပ်ရှင်၏ အထူးခြားဆုံးအချက်ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးပေးခြင်းနှင့် ခက်ခဲသောအခြေအနေများတွင် ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ခြင်းကို မြင်တွေ့ရခြင်းက မိသားစုနှောင်ကြိုး၏ အရေးပါမှုကို ကျွန်ုပ်အား ထပ်မံသဘောပေါက်စေခဲ့သည်။

ဒီရုပ်ရှင်ပြသမှုအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေ မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ မိသားစုတွေအပေါ် သူတို့ရဲ့ အတွေးအမြင်တွေကို မျှဝေခဲ့ကြတဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်နှစ်ယောက်နဲ့ အင်တာဗျူးတွေအတွက် အချိန်ပေးဖို့ သေချာအောင် ကျွန်တော်တို့ သေချာလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ဟာ ဂျပန်နိုင်ငံမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အထိတ်လန့်စရာအကောင်းဆုံး အတွေ့အကြုံအဖြစ် အရှေ့ဂျပန်ငလျင်ကြီးကို ကိုးကားဖော်ပြခဲ့ကြပါတယ်။ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေက မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ မနေနိုင်တာကြောင့် သူငယ်ချင်းတွေကို စုစည်းပြီး အီဝါတေးစီရင်စုက ရီကူဇန်တာကာတာမြို့ကို သွားရောက်ပြီး အစားအစာတွေ ကျွေးမွေးခဲ့ကြပါတယ်။ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ဂရုစိုက်တာ မကောင်းဘူး" လို့ သူတို့ပြောခဲ့ကြပြီး ဒီစကားတွေဟာ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတစ်ပါးအဖြစ် အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ချိုချိုစိုးဆီက အတော်လေး အရေးပါခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို ဖော်ဆောင်ပေးမယ့် ကလေးတွေရဲ့ ပညာရေးအတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြှုပ်နှံဖို့ ဆန္ဒရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေမှာ ဖိနှိပ်မှုတွေကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ဂျပန်မှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ရတာဟာ အလွန်ခက်ခဲခဲ့မှာ သေချာပေမယ့် အင်တာဗျူးတစ်လျှောက်လုံးမှာ အဲဒီအခက်အခဲတွေရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မပြသတဲ့ သူတို့ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အပြုံးတွေက အလွန်အထင်ကြီးစရာပါပဲ။

ရုပ်ရှင်ပြသပြီးနောက် အဓိကဇာတ်ကောင်နှစ်ဦးစုဝေးရာနေရာအနီးရှိ APFS ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးပိုင်ဆိုင်သော အီတလီစားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခုကျင်းပခဲ့သည်။ စီစဉ်သူများအပြင် ရုပ်ရှင်ကိုစိတ်ဝင်စားသော ကျောင်းသားများ၊ ခရီးသွားလာခြင်းကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံကိုစိတ်ဝင်စားလာသူများနှင့် ဒေသခံစေတနာ့ဝန်ထမ်းစင်တာမှ အဖွဲ့ဝင်များလည်း ပါဝင်သည်။ အားလုံး ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မကြာမီတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားပြီး စကားစမြည်ပြောဆိုရန် ပျော်ရွှင်ဖွယ်အချိန်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

ဤပြသမှုကို Itabashi ယဉ်ကျေးမှုနှင့် နိုင်ငံတကာဖလှယ်ရေးဖောင်ဒေးရှင်း၊ တိုကျိုစေတနာ့ဝန်ထမ်း နိုင်ငံသားလှုပ်ရှားမှုစင်တာနှင့် Itabashi အထွေထွေစေတနာ့ဝန်ထမ်းစင်တာတို့၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး APFS နှင့် Takashimadaira ACT မှ စီစဉ်ခဲ့သည်။ ဒုက္ခသည်များအပြင် နိုင်ငံခြားသားများစွာသည် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် နေထိုင်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏တည်ရှိမှုအကြောင်း စဉ်းစားရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ မရှိပါ။ ဤပြသမှုသည် နိုင်ငံခြားသားများအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် နားလည်မှုကို မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။