بیانیه اعتراضی به بازگرداندن اجباری از طریق پروازهای چارتر به سریلانکا و ویتنام

در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴، ۳۲ مهاجر بدون مدرک - ۲۶ تبعه سریلانکا و ۶ تبعه ویتنامی - با پرواز چارتر به زور اخراج شدند. افراد اخراج شده شامل ۳۱ مرد و ۱ زن ۲۵ تا ۶۴ ساله بودند (آساهی شیمبون، ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴).

اداره مهاجرت وزارت دادگستری پیش از این ۷۵ تبعه فیلیپینی را در ۶ ژوئیه ۲۰۱۳ و ۴۶ تبعه تایلندی را در ۸ دسامبر ۲۰۱۳ از طریق پروازهای چارتر به کشورشان بازگردانده است. تحقیقاتی که توسط APFS در فیلیپین از ۲۵ تا ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۳ انجام شد، نشان داد که همه افراد بازگردانده شده قادر به یافتن کار نبوده و در شرایط وخیمی قرار داشتند. برخی نیز از همسران یا فرزندان خود که در ژاپن ساکن بودند جدا شده و از نظر جسمی و روحی خسته بودند. علاوه بر این، مشخص شد که برخی در طول فرآیند بازگشت دچار کبودی شده‌اند. بازگشت از طریق پروازهای چارتر به فیلیپین در ۵ نوامبر ۲۰۱۳ در مجلس نمایندگان مورد سوال قرار گرفت و نگرانی‌هایی را در مورد ملاحظات بشردوستانه و حفاظت از حقوق بشر ایجاد کرد.

علاوه بر این، در ۲۲ مارس ۲۰۱۰، ابوبکر آوودو سورج (یک تبعه غنا)، که توسط APFS برای دریافت مجوز ویژه اقامت در ژاپن کمک می‌شد، در حین اخراج خود با هزینه دولت درگذشت. دادخواستی برای درخواست غرامت از دولت برای این حادثه هنوز در جریان است. حکم دادگاه بدوی، خویشتن‌داری بیش از حد توسط مأموران مهاجرت را تأیید کرد. این واقعیت که اخراج‌های اجباری از سر گرفته شده است در حالی که حقیقت این حادثه، که در آن اقدامات مأموران مهاجرت در طول اخراج مورد سوال قرار گرفته است، هنوز بررسی نشده است، چیزی جز یک بی‌احترامی نیست.

در میان ۳۲ نفری که در ۱۸ دسامبر به سریلانکا و ویتنام اخراج شدند، برخی از افرادی بودند که به تازگی درخواست پناهندگی‌شان رد شده بود و این امر منجر به انتقادهایی مبنی بر محروم شدن آنها از حق طرح دعوی برای لغو رد درخواست پناهندگی ظرف شش ماه شد (Mainichi Shimbun، ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴). این اخراج دسته‌جمعی نه تنها شامل افرادی می‌شد که برای طرح دعوی در دادگاه به دنبال پناهندگی بودند، بلکه شامل افرادی که از خانواده‌هایشان جدا شده بودند، از جمله کودکان زیر یک سال، نیز می‌شد و به عنوان «مشکل انسانی» مورد انتقاد قرار گرفته است (Nihon Keizai Shimbun، ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴). علاوه بر این، برخی از افراد اخراج شده هیچ وسیله حمایتی در کشورهای خود ندارند و ممکن است در نهایت بی‌خانمان شوند.

علاوه بر این، طبق گزارش ژاپن تایمز (۲۰ دسامبر ۲۰۱۴)، این اولین باری بود که نه تنها مهاجرانی که بیش از مدت مجاز اقامت داشتند، بلکه پناهجویان نیز با پروازهای چارتر اخراج شدند. در میان اخراج‌شدگانی که به آنها وضعیت پناهندگی اعطا نشد، پناهجویان سیاسی و افرادی بودند که در جنبش‌های ضد دولتی، مانند تظاهرات در مقابل سفارت کشور خود در ژاپن، شرکت داشتند و ممکن است پس از بازگشت با خطر آزار و اذیت مواجه شوند. از این نظر، آسیب بالقوه به رفاه افراد اخراج شده در مقایسه با دو اخراج چارتر سال گذشته به طور قابل توجهی بیشتر است. اگرچه این اخراج‌های دسته‌جمعی غیرقانونی نیستند، اما این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا این اخراج‌ها سوءاستفاده از قدرت توسط دولت محسوب می‌شوند یا خیر.

علاوه بر این، بازگرداندن افراد با پروازهای چارتر که دور از دید عموم مردم انجام می‌شود، خطرات ایمنی حتی بیشتری نسبت به بازگرداندن با هواپیماهای معمولی دارد و بازگرداندن دسته‌جمعی که شرایط فردی افراد بازگردانده شده را نادیده می‌گیرد، غیرانسانی و غیرقابل قبول است.

APFS به شدت به این اخراج‌های اجباری از طریق پروازهای چارتر به سریلانکا و ویتنام اعتراض دارد.

۲۲ دسامبر ۲۰۱۴
APFS (انجمن دوستی مردم آسیا)، یک سازمان غیرانتفاعی مشخص.