ما طوماری را در مقابل دفتر نخست وزیر (دفتر کابینه) برگزار کردیم.

روز چهارشنبه، ۲۷ مارس ۲۰۱۳، از ساعت ۱۵:۰۰، APFS یک گردهمایی برای ارائه دادخواست در مقابل دفتر نخست وزیر (دفتر کابینه) با حضور ۳۶ نفر از ۱۹ خانواده و ۳ نفر (از ۹ کشور: فیلیپین، بنگلادش، پاکستان، ایران، سریلانکا، کره جنوبی، پرو، مالی و گینه) که مهاجران غیرقانونی هستند و حامیان آنها برگزار کرد. اگرچه هوا برخلاف بهار سرد بود، ۳۶ نفر از ۱۹ خانواده و ۳ نفر همچنان در مقابل دفتر نخست وزیر (دفتر کابینه) در مورد وضعیت اسفناک خود صحبت کردند و درخواست اجازه ویژه برای اقامت در ژاپن را داشتند. بسیاری از مردم بروشور دریافت کردند. در پایان این گردهمایی، دادخواست در داخل دفتر کابینه تحویل داده شد و دادخواست به عنوان یک دادخواست رسمی پذیرفته شد.

APFS به همکاری با افراد درگیر و حامیان آنها برای دریافت اجازه اقامت ویژه برای مهاجران بدون مدرک ادامه خواهد داد. ما از حمایت و همکاری شما سپاسگزاریم.

محتوای درخواست به شرح زیر است:
———————————————————————————
۲۷ مارس ۲۰۱۳
نخست وزیر
شینزو آبه

APFS (سازمان غیرانتفاعی)

انجمن دوستی مردم آسیا

مدیر نماینده جوتارو کاتو
۴ نفر دیگر

درخواست

ما، ۳۶ نفر متشکل از ۱۹ خانواده و ۳ نفر (از ۹ کشور: فیلیپین، بنگلادش، پاکستان، ایران، سریلانکا، کره جنوبی، پرو، مالی و گینه)، ساکنان بدون مدرک هستیم و اکیداً درخواست داریم که در اسرع وقت اجازه اقامت ویژه به ما اعطا شود.

دستور اخراج از کشور برای هر ۳۶ ساکن غیرقانونی، شامل ۱۹ خانواده و ۳ نفر، قبلاً صادر شده است. با این حال، ما با توجه به تغییرات در شرایط خود از زمان صدور دستور اخراج و شرایط ناامیدکننده‌مان که به معنای ناتوانی ما در زندگی بدون ماندن در ژاپن است، از وزیر دادگستری درخواست تجدیدنظر در این پرونده را داریم.

مدتی است که از وزیر دادگستری درخواست اجازه ویژه برای اقامت کرده‌ایم، اما وضعیت به هیچ وجه تغییر نکرده است. بنابراین، با ارسال مستقیم درخواست خود به نخست وزیر، که رئیس دولت ژاپن است، امیدواریم که نخست وزیر از وزیر دادگستری بخواهد که به سمت محاکمه مجدد برای ما حرکت کند.

برخی از آنها از زمان صدور دستور اخراجشان، تا هفت سال در ژاپن زندگی کرده‌اند. وضعیت ناپایدار اقامت آنها، آنها را در فقر شدید قرار داده است. این امر تأثیر بسیار جدی بر رشد سالم کودکان دارد. این کودکان مطمئن نیستند که آیا می‌توانند به زندگی خود در ژاپن ادامه دهند یا خیر و قادر به پیش‌بینی آینده خود نیستند. علاوه بر این، برخی از آنها قادر به ثبت نام در بیمه درمانی یا دریافت مراقبت‌های پزشکی کافی نیستند و به مرحله هپاتیت B رسیده‌اند که منجر به ابتلا به سرطان کبد بدخیم شده است. برای اقامت در اسرع وقت، نیاز مبرمی به مجوز ویژه وجود دارد.

هر یک از آنها تجربه تبدیل شدن به یک مهاجر غیرقانونی را داشته و کاملاً از این بابت پشیمان است. با این حال، من دوست دارم مردم شرایطی را که آنها را مجبور به تبدیل شدن به مهاجران غیرقانونی کرده است، درک کنند. در سال ۱۹۹۳، زمانی که تعداد مهاجران غیرقانونی در بالاترین حد خود بود، بیش از ۳۰۰۰۰۰ مهاجر غیرقانونی در ژاپن وجود داشت. با این حال، پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر در ایالات متحده، احساس مبهمی از اضطراب نسبت به خارجی‌ها وجود داشت و رکود طولانی مدت اقتصاد ژاپن، اداره مهاجرت وزارت دادگستری سرکوب مهاجران غیرقانونی را تشدید کرد و شروع به اخراج اجباری آنها کرد.

به جای اینکه فقط مهاجران غیرقانونی را به صورت فردی سرزنش کنیم، دوست دارم مردم به پیشینه‌ی حضور این همه مهاجر غیرقانونی در ژاپن فکر کنند. ما در ژاپن ماندیم چون خانواده‌هایمان باید در کشورهای خودمان که صنعت در آن توسعه نیافته بود و شغلی وجود نداشت، زنده می‌ماندند و جامعه‌ی ژاپن به نیروی کار مهاجران غیرقانونی نیاز داشت.

علاوه بر این، من معتقدم که این کشور همچنین مسئول غفلت از تدوین سیاست‌های مربوط به خارجی‌ها و مهاجران است. فقدان سیاست‌ها نیز تأثیر عمده‌ای بر ایجاد بسیاری از ساکنان نامنظم داشته است. در کشورهای توسعه‌یافته، عفو عمومی (قانونی‌سازی) برای ساکنان نامنظم اجرا شده است. ما نیز امیدواریم که در ژاپن به عنوان "مردمی که با مردم همزیستی می‌کنند" زندگی کنیم.

ما نه تنها درخواست‌های خود را مطرح خواهیم کرد، بلکه از طریق اقدامات خود نشان خواهیم داد که می‌توانیم به جامعه ژاپن کمک کنیم. ما به انجام فعالیت‌های داوطلبانه در مناطقی که در آن زندگی می‌کنیم و در مناطق آسیب‌دیده از فاجعه ادامه خواهیم داد.

تعداد مهاجران بدون مدرک به ۶۷،۰۶۵ نفر کاهش یافته است و مسائلی که آنها با آن مواجه هستند تا حد زیادی در جامعه ژاپن نادیده گرفته شده است. بنابراین، ما درخواست‌های مختلفی را مطرح خواهیم کرد تا جامعه ژاپن را به تفکر مجدد در مورد مسائلی که مهاجران بدون مدرک با آن مواجه هستند، وادار کنیم.

از آنجایی که ما سال‌هاست در جامعه ژاپن زندگی می‌کنیم، افرادی هستند که از ما حمایت می‌کنند. چندین گروه حمایتی تشکیل شده است. علاوه بر خانواده‌هایی که گروه‌های حمایتی تشکیل داده‌اند، خانواده‌ها و افرادی نیز وجود دارند که امضاهای زیادی جمع‌آوری می‌کنند. وجود حامیان و افرادی که در جمع‌آوری امضا همکاری می‌کنند، گواه این است که ما در جامعه ژاپن جایگاه محکمی داریم.

آرزوی ما ادامه زندگی ساده اما مستحکم در ژاپن است. امیدواریم که شما آرزوی ما را برآورده کنید.
پایان