ما «پروژه مسیر امید - خواستار قانونی شدن مهاجران غیرقانونی» را آغاز کرده‌ایم.

APFS در ژوئن ۲۰۱۴ «پروژه مسیر امید - خواستار قانونی شدن مهاجران غیرقانونی» را راه‌اندازی کرد.

در جامعه ژاپن، افراد زیادی وجود دارند که وجودشان فراموش شده و نمی‌توانند حرفشان را بزنند، مانند سالمندان، افراد دارای معلولیت و مهاجران بدون مدرک. «پروژه مسیر امید» با هدف ایجاد جامعه‌ای مداراجو که در آن همه بتوانند راحت زندگی کنند، اجرا می‌شود.
«پروژه مسیر امید» به طور خاص بر مهاجران بدون مدرک تمرکز دارد و هدف آن رساندن صدای آنهاست. ما تلاش می‌کنیم جامعه‌ای مداراجو ایجاد کنیم که در آن مهاجران بدون مدرک بتوانند راحت‌تر زندگی کنند. ما دست در دست سالمندان، افراد دارای معلولیت و دیگران برای گسترش شبکه حمایتی خود تلاش خواهیم کرد.

روز یکشنبه، 20 جولای، سازمان وابسته به ما، انجمن آسیایی تاکاشی مادایرا (TAKASHIMADAIRA ACT)، فیلم «مردم برمه که در سرزمینی بیگانه زندگی می‌کنند: در ژاپن» را به نمایش خواهد گذاشت. ما امیدواریم که به همراه جامعه محلی به صدای پناهندگان برمه گوش فرا دهیم، در مورد مبارزاتی که برای به دست آوردن وضعیت پناهندگی با آن روبرو بوده‌اند و امیدهایی که برای زندگی در ژاپن دارند، اطلاعات کسب کنیم.

از ماه آگوست، ما یک کارگاه ماهانه برای بررسی «جامعه‌ای مداراجو» در رابطه با مهاجران بدون مدرک برگزار خواهیم کرد. امیدواریم با تعامل مستقیم با مهاجران بدون مدرک، که وجودشان فراموش شده یا حتی ناشناخته است، به شرکت‌کنندگان فرصتی داده شود تا در مورد جنبه‌های مختلف زندگی خود تأمل کنند. اولین کارگاه برای شنبه، 9 آگوست، ساعت 6:30 بعد از ظهر برنامه‌ریزی شده است.

در اواسط ماه اوت، ما یک کمپین هماهنگ برای جمع‌آوری امضا از شوراهای شهرداری‌ها برگزار خواهیم کرد و درخواست تصویب قطعنامه‌ای برای قانونی کردن مهاجران بدون مدرک اقامت طولانی مدت را خواهیم داشت. ما قصد داریم درخواست‌هایی را به ۱۵ شهرداری ارائه دهیم. ما آگاهی از وجود مهاجران بدون مدرک در جوامعی که در آن زندگی می‌کنند را افزایش خواهیم داد.

در اواسط ماه سپتامبر، کاتسوئو یوشیناری، مشاور، به همراه محققانی از دانشگاه ریکیو به بنگلادش، کشوری که APFS از زمان تأسیس با آن روابط نزدیکی داشته است، سفر خواهد کرد. آنها به صدای مهاجران بازگشته از ژاپن به بنگلادش گوش خواهند داد تا بفهمند که آنها چه نوع «امیدهایی» دارند.

علاوه بر موارد فوق، ما فعالیت‌های مختلفی را توسعه خواهیم داد، مانند تشکیل شبکه‌ای از «گروه‌های حمایتی» که به مهاجران بدون مدرک کمک‌های محلی ارائه می‌دهند و فراهم کردن امکان بازدید افراد آسیب‌دیده از مراکز نگهداری سالمندان و معلولین. از طریق این فعالیت‌ها، امیدواریم امید را به کسانی که مدت زیادی در آزادی موقت بوده‌اند و در آستانه از دست دادن امید خود هستند، بازگردانیم.
ما از حمایت و همکاری شما قدردانی خواهیم کرد.