گزیدهای از روزنامه توکیو شیمبون (نسخه صبح) ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۰
APFS (بخش ایتاباشی، توکیو)، یک گروه شهروندی که از آسیاییهای ساکن ژاپن در مسائل مختلفی مانند اقامت بیش از حد، اشتغال و فرزندپروری حمایت میکند، تابستان امسال به یک سازمان غیرانتفاعی تبدیل شد. جوتارو کاتو (۲۸ ساله)، عضو جوان، شغل خود را ترک کرد تا مدیر نماینده شود. در نوزدهم، این گروه دفتر خود را به همان بخش منتقل کرد و شروع جدیدی را آغاز کرد. او با اشتیاق گفت: «من میخواهم همچنان چشم و دست کسانی باشم که مشکل دارند و در کنار آنها بدوم.» (آتسوشی اوکامورا)
در اواسط این ماه، یک زن میانماری سی و چند ساله که در توکیو زندگی میکند، به دفتر مراجعه کرد. از او خواسته شد به دلیل اقامت بیش از حد مجاز در ویزا، کشور را ترک کند، اما او دختر دبستانی خود را به تنهایی بزرگ میکند و نمیتواند ژاپن را ترک کند. شرایط او پیچیده است، از جمله طلاق و بدهی. آقای کاتو با دقت به داستان او گوش داد و قول داد که با اداره مهاجرت مذاکره کند.
زنی که از طریق یک مجله با APFS به عنوان نوعی «پناهگاه» آشنا شده بود، گفت: «من واقعاً سیستم ژاپنی را درک نمیکنم، بنابراین خیلی به آنها متکی هستم.» کاتو حدود 30 پرونده از این دست را رسیدگی میکند و هر روز سرش شلوغ است.
کاتو در سال ۲۰۰۳، زمانی که دانشجوی دانشگاه بود، هنگام تحقیق برای پایاننامه فارغالتحصیلی خود به APFS پیوست. او که از دیدن مرد بنگلادشی در محل کار که حتی پس از قطع انگشتش همچنان شاد و بشاش بود، و یک خانواده فیلیپینی که ناامیدانه تلاش میکردند از فرزند متولد شده خود در ژاپن محافظت کنند، تحت تأثیر قرار گرفته بود، جذب این سازمان شد. در ماه مارس امسال، او شغل خود را به عنوان عضوی از کارکنان دانشگاه مطالعات خارجی توکیو ترک کرد تا «خود را وقف سازمان کند» و هنگامی که APFS در ماه ژوئیه به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی تأیید شد، نقش مدیر نماینده را بر عهده گرفت.
تبدیل شدن به یک سازمان غیرانتفاعی، دریافت یارانه از بخشهای دولتی و خصوصی را برای این سازمان آسانتر کرده و راههای جدیدی مانند دریافت خدمات مشاورهای از دولت را برای سازمان گشوده است. کاتو میگوید: «هدف ما ارائه «مشاوره راهحلمحور» است که مشکلات را به دیگران منتقل نمیکند.» این سازمان قصد دارد در آینده ابتکارات بیشتری را در سطح جامعه آغاز کند، مانند کلاسهای زبان ژاپنی برای والدین و کودکان خارجی.
v2.png)