مذاکراتی با وزارت دادگستری برای درخواست مجوز ویژه اقامت برای ساکنان غیرقانونی با آزادی موقت انجام شد.

از آگوست ۲۰۱۵ تا ژانویه ۲۰۱۶، APFS روی طرح «۱۰۰ روز اقدام برای پرورش رویاهای کودکان» کار کرد، با هدف ایجاد جامعه‌ای که در آن رویاهای همه کودکان، از جمله کودکان دارای وضعیت غیرقانونی، بتواند به واقعیت تبدیل شود.
در طول این اقدام ۱۰۰ روزه، این موضوع توسط بسیاری از رسانه‌ها پوشش داده شد. یک کمپین جمع‌آوری امضا نیز گسترش یافت. در نتیجه، ما توانستیم جامعه را از مشکلات کودکان بدون مدرک آگاه کنیم.
روز یکشنبه، ۱۷ ژانویه ۲۰۱۶، یک جلسه بحث عمومی برای طرح اقدام ۱۰۰ روزه برگزار شد. در این جلسه، تصمیم گرفته شد که مذاکرات با وزارت دادگستری برای درخواست مجوز ویژه برای ماندن در این سال مالی آغاز شود.

فقط کودکان نیستند که در وضعیت غیرقانونی قرار دارند و آینده‌ای نمی‌بینند، بلکه بزرگسالان نیز همینطور. ما از بزرگسالان خواستیم تا در درخواست ارائه شده به وزارت دادگستری در روز سه‌شنبه، اول مارس، شرکت کنند. بزرگسالان نیز دلایل خاص خود را برای نیاز به اقامت در ژاپن دارند، مانند ازدواج با یک فرد ژاپنی (مقیم دائم) یا گذراندن بیش از نیمی از عمر خود در ژاپن.

APFS سه نکته زیر را درخواست کرد و اظهار داشت که «مجوز ویژه اقامت باید در اسرع وقت به ساکنان نامنظم با آزادی موقت اعطا شود.»
(1) به کودکانی که اقامت نامنظم دارند اجازه دهید به همراه والدینشان در ژاپن بمانند
(2) اجازه تشکیل خانواده برای زوج‌های متأهل در ژاپن
(3) اجازه اقامت ویژه باید با انعطاف‌پذیری بیشتری به متقاضیان پناهندگی اعطا شود.

تویوتاکا کاواباتا، نارومی یوکوکاوا، دستیار مدیر بخش قضاوت اداره مهاجرت، و ماکوتو هارادا، رئیس بخش، در مذاکرات با وزارت دادگستری حضور داشتند. APFS توسط مدیر نماینده کاتو، معاون مدیر نماینده یوشیدا و مدیر یوشیناری نمایندگی می‌شد.
بسیاری از ساکنان نامنظم که در آزادی موقت هستند، درخواست تجدیدنظر می‌کنند (درخواست تجدیدنظر دوم به دلیل تغییر شرایط پس از صدور حکم اخراج). از سال ۲۰۱۱، به دلیل درخواست‌های تجدیدنظر، دریافت اجازه اقامت در ژاپن دشوارتر شده است، اما یوکوکاوا گفت که او «وجود درخواست‌های تجدیدنظر را تصدیق می‌کند».
ما همچنین توانستیم تأیید کنیم که تقریباً ۱۵۰ کارت پستال حمایت از کودکان که به عنوان بخشی از اقدام ۱۰۰ روزه ارسال شده بودند، و «قطعنامه اقدام ۱۰۰ روزه برای پرورش رویاهای کودکان» که توسط ۲۲ محقق امضا شده بود، واقعاً توسط وزارت دادگستری دریافت شده و در حال بررسی هستند.

APFS خاطرنشان کرد که اداره مهاجرت همچنین ممکن است مسئول این واقعیت باشد که ساکنان غیرقانونی سال‌هاست که در آزادی موقت به سر می‌برند.
او همچنین گفت: «خانواده‌هایی هستند که طبق دستورالعمل‌های مجوز ویژه اقامت، به نظر می‌رسد هیچ تفاوتی با مواردی که قبل از سال ۲۰۱۰ با درخواست تجدیدنظر مجوز ویژه اقامت دریافت کرده بودند، ندارند و هنوز منتظرند. برخی از کودکان با هدف تبدیل شدن به مددکار اجتماعی در مدارس حرفه‌ای شرکت می‌کنند، اگرچه تصور آینده آنها دشوار است. ساکنان بدون مدرک افرادی هستند که می‌توانند به جامعه ژاپن کمک کنند. من دوست دارم در ارائه کمک به آنها شاهد مدارا باشم.»

علاوه بر این، ما به همراه APFS، فهرستی از ۲۰ پرونده از ۳۷ ساکن غیرقانونی که به دنبال مجوز ویژه برای اقامت بودند را ارائه دادیم. کاواباتا اظهار داشت که "ما پرونده‌های موجود در این فهرست را یک بار دیگر بررسی خواهیم کرد." اگر ما اعتراض نکنیم، پیشرفت کند خواهد بود و نمی‌توانیم به جلو حرکت کنیم. از نظر تأیید مجدد وجود این پرونده‌ها، می‌توانیم بگوییم که مذاکرات با وزارت دادگستری موفقیت‌آمیز بوده است.

من همچنین در مورد مجوزهای اقامت ویژه برای متقاضیان پناهندگی سوال کردم. من تأیید کردم که مجوزهای اقامت ویژه ممکن است در مواردی اعطا شوند که فرد به عنوان پناهنده شناخته نشود اما شرایطی داشته باشد که نیاز به ملاحظات بشردوستانه مشابه شرایط پناهندگان داشته باشد، یا در مواردی که متقاضی تحت "عناصر مثبت" "دستورالعمل‌های مجوزهای اقامت ویژه" قرار گیرد. علاوه بر این، پاسخ زیر را دریافت کردم: "در زمان درخواست تجدیدنظر (بررسی ثانویه)، مجوز اقامت ویژه به سختی بررسی می‌شود. اگر در زمان درخواست پناهندگی (بررسی اولیه) جنبه‌هایی وجود دارد که تحت "دستورالعمل‌های مجوزهای اقامت ویژه" قرار می‌گیرند، لطفاً آنها را به وضوح ذکر کنید." من توانستم راهنمایی در مورد نحوه درخواست تجدیدنظر دریافت کنم.

همزمان با مذاکرات با وزارت دادگستری، ساکنان بدون مدرک میکروفون را در مقابل وزارتخانه به دست گرفتند و با وجود سرمای فزاینده، به درخواست‌های خود ادامه دادند.
یکی از کودکان گفت: «حتی یک کودک خردسال هم می‌فهمد که خانواده مهم است. من فکر نمی‌کنم درست باشد که فقط فرزندان یا فقط والدین در ژاپن بمانند. لطفاً به خواسته‌های من گوش دهید.»
بزرگسالان نیز پشت میکروفون رفتند تا درباره تمایل خود برای بزرگ کردن فرزندانشان در ژاپن و ادامه زندگی در ژاپن با همسرانشان صحبت کنند.

APFS به بررسی نتایج و چالش‌های مجموعه اقدامات از زمان اقدام ۱۰۰ روزه ادامه خواهد داد و فعالیت‌های خود را با هدف اخذ مجوز اقامت ویژه ادامه خواهد داد. ما از حمایت مستمر شما سپاسگزاریم.