Ang mga negosasyon sa Ministri ng Hustisya ay ginanap upang humiling ng espesyal na pahintulot na manatili para sa mga hindi regular na residente sa pansamantalang pagpapalaya.

Mula Agosto 2015 hanggang Enero 2016, nagtrabaho ang APFS sa "100 Days of Action to Nurture Children's Dreams" na inisyatiba, na naglalayong lumikha ng isang lipunan kung saan ang mga pangarap ng lahat ng bata, kabilang ang mga may hindi regular na katayuan, ay maaaring matupad.
Sa loob ng 100-araw na pagkilos, ang isyu ay sakop ng maraming media outlet. Nagkalat din ang signature campaign. Dahil dito, naipaalam namin sa lipunan ang mga problemang kinakaharap ng mga batang walang dokumento.
Noong Linggo, Enero 17, 2016, isang pangkalahatang pagpupulong sa talakayan para sa 100 Araw na Aksyon ay ginanap. Sa pulong, napagpasyahan na ang mga negosasyon ay magsisimula sa Ministri ng Hustisya upang humiling ng espesyal na pahintulot na manatili sa loob ng taong ito ng pananalapi.

Hindi lang mga bata ang nasa hindi regular na katayuan at hindi nakakakita ng hinaharap, kundi pati na rin ang mga matatanda. Nanawagan kami sa mga nasa hustong gulang na lumahok sa kahilingan sa Ministri ng Katarungan sa Martes, ika-1 ng Marso. Ang mga nasa hustong gulang ay mayroon ding sariling mga dahilan kung bakit kailangang manatili sa Japan, tulad ng pag-aasawa sa isang Japanese (permanent resident) o paggugol ng higit sa kalahati ng kanilang buhay sa Japan.

Hiniling ng APFS ang sumusunod na tatlong puntos, na nagsasaad na "ang espesyal na pahintulot na manatili ay dapat ibigay sa lalong madaling panahon sa mga hindi regular na residente sa pansamantalang pagpapalaya."
(1) Pahintulutan ang mga hindi regular na naninirahan na mga bata na manatili sa Japan kasama ng kanilang mga magulang
(2) Pahintulutan ang mga mag-asawa na bumuo ng mga pamilya sa Japan
(3) Ang permiso sa espesyal na paninirahan ay dapat ibigay nang mas may kakayahang umangkop sa mga aplikanteng refugee

Dumalo sa negosasyon sa Ministry of Justice sina Toyotaka Kawabata, Narumi Yokokawa, assistant director ng Adjudication Division ng Immigration Bureau, at Makoto Harada, section chief. Ang APFS ay kinatawan ni Representative Director Kato, Vice Representative Director Yoshida, at Director Yoshinari.
Maraming iregular na residente sa pansamantalang pagpapalaya ang nagpepetisyon para sa muling pagsasaalang-alang (humihiling ng pangalawang pagsusuri dahil sa mga pagbabago sa mga pangyayari pagkatapos ng pagpapalabas ng utos ng deportasyon). Mula noong 2011, naging mas mahirap na makakuha ng pahintulot na manatili sa Japan dahil sa mga petisyon para sa muling pagsasaalang-alang, ngunit sinabi ni Yokokawa na "kinikilala niya ang pagkakaroon ng mga petisyon para sa muling pagsasaalang-alang."
Nakumpirma rin namin na ang humigit-kumulang 150 mga postkard na sumusuporta sa mga bata na ipinadala bilang bahagi ng 100-Araw na Aksyon, at ang "100-Araw na Resolusyon sa Aksyon para sa Pag-aalaga ng mga Pangarap ng mga Bata" na nilagdaan ng 22 mananaliksik, ay talagang natanggap ng Ministry of Justice at isinasaalang-alang.

Itinuro ng APFS na ang Immigration Bureau ay maaari ding maging responsable sa katotohanan na ang mga iregular na residente ay nanatili sa pansamantalang pagpapalaya sa loob ng maraming taon.
Sinabi rin niya, "May mga pamilya na, sa ilalim ng Mga Alituntunin para sa Espesyal na Pahintulot na Manatili, ay mukhang walang pinagkaiba sa mga kaso kung saan nakuha ang espesyal na pahintulot na manatili bago ang 2010 sa pamamagitan ng petisyon para sa muling pagsasaalang-alang, at naghihintay pa rin. Ang ilang mga bata ay nag-aaral sa mga bokasyonal na paaralan na may layunin na maging mga manggagawa sa pangangalaga, kahit na mahirap makita ang kanilang hinaharap. para sa kanila."

Bilang karagdagan, kasama ang APFS, nagsumite kami ng listahan ng 20 kaso ng 37 iregular na residente na humihingi ng espesyal na pahintulot na manatili. Sinabi ni Kawabata na "re-review namin muli ang mga kaso sa listahan." Kung hindi tayo magsasalita, mabagal ang pag-unlad at hindi tayo makakasulong. Sa mga tuntunin ng muling pagkilala sa pagkakaroon ng mga kasong ito, masasabi nating matagumpay ang mga negosasyon sa Ministri ng Hustisya.

Nagtanong din ako tungkol sa mga espesyal na permit sa paninirahan para sa mga aplikante ng refugee. Kinumpirma ko na ang mga espesyal na permit sa paninirahan ay maaaring ibigay sa mga kaso kung saan ang isang tao ay hindi kinikilala bilang isang refugee ngunit may mga pangyayari na nangangailangan ng makataong pagsasaalang-alang na katulad ng sa isang refugee, o kung saan ang aplikante ay nasa ilalim ng "mga positibong elemento" ng "Mga Alituntunin para sa Mga Espesyal na Pahintulot sa Paninirahan." Bilang karagdagan, natanggap ko ang sumusunod na tugon: "Sa oras ng apela (pangalawang screening), ang espesyal na permit sa paninirahan ay halos hindi nasusuri. Kung mayroong anumang aspeto na nasa ilalim ng "Mga Alituntunin para sa Mga Espesyal na Pahintulot sa Paninirahan" sa oras ng aplikasyon ng mga refugee (unang screening), mangyaring malinaw na banggitin ang mga ito." Nakakuha ako ng guideline kung paano mag-apela.

Habang nagaganap ang mga negosasyon sa Ministri ng Hustisya, ang mga hindi dokumentadong residente ay humarap sa mikropono sa harap ng ministeryo, na patuloy na nag-apela sa kabila ng lumalalang lamig.
Sabi ng isang bata, "Kahit isang bata ay nauunawaan na ang pamilya ay mahalaga. Sa palagay ko ay hindi tama na ang mga bata lamang o mga magulang lamang ang mananatili sa Japan. Pakinggan ang aking mga kahilingan."
Ang mga matatanda ay humarap din sa mikropono upang magsalita tungkol sa kanilang pagnanais na palakihin ang kanilang mga anak sa Japan at magpatuloy sa paninirahan sa Japan kasama ang kanilang mga asawa.

Patuloy na susuriin ng APFS ang mga resulta at hamon ng serye ng mga aksyon mula noong 100-araw na pagkilos, at ipagpapatuloy ang mga aktibidad nito na may layuning makakuha ng espesyal na pahintulot sa paninirahan. Pinahahalagahan namin ang iyong patuloy na suporta.