เสียงของคุณ Y ชายชาวฟิลิปปินส์

ฉันชื่อ Y จากฟิลิปปินส์ ปีนี้ถือเป็นปีที่ 21 ที่ฉันมาญี่ปุ่น ตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็ก ในใจของฉันอยากไปญี่ปุ่นมาก

ในปี 1991 (ตอนที่ฉันอายุ 30 ปี) ฉันได้ไปที่บาห์เรนเพื่อทำงานซ่อมเรือ จากนั้นอีกสองปีต่อมาในปี 1993 ฉันได้หยุดงาน 30 วัน ฉันจึงใช้โอกาสนี้บินไปโอกินาว่า ซึ่งฉันมีเพื่อนอยู่ที่นั่น ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฉันไม่มีความตั้งใจที่จะกลับไปฟิลิปปินส์อีกเลย ในตอนแรก ฉันไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นเลยแม้แต่คำเดียว ฉันจึงเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด ฉันจึงศึกษาด้วยตัวเองโดยใช้พจนานุกรม

หลังจากมาถึงโอกินาว่าแล้ว ฉันก็ไปอยู่บ้านเพื่อนเป็นเวลาหนึ่งเดือนเพื่อหางานทำ แต่หาไม่ได้ จึงไปโยโกฮามา ซึ่งเป็นที่ที่ลูกพี่ลูกน้องของฉันอาศัยอยู่ ที่นั่น ฉันได้งานในร้านขายสีและทำงานที่นั่นเป็นเวลา 19 ปี

ตอนที่รู้สึกท้อแท้ ฉันนึกถึงลูกชายสามคนของฉันที่ฟิลิปปินส์ ที่ฟิลิปปินส์ การหางานทำเป็นเรื่องยาก เว้นแต่ว่าคุณจะเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว ฉันมีช่วงเวลาที่ยากลำบากเมื่อต้องลาออกจากมหาวิทยาลัย ฉันไม่อยากให้ลูกชายต้องเจอกับเรื่องแบบเดียวกัน ฉันจึงมีความรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าฉันต้องทำงานหนักเพื่อให้ลูกชายทั้งสามของฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยได้ ความรู้สึกนี้ทำให้ฉันทำงานหนักมาจนถึงตอนนี้

สิ่งที่มีความสุขที่สุดเกี่ยวกับการอยู่ที่ญี่ปุ่นคือการได้พบกับแฟนสาวคนปัจจุบันของฉันที่โบสถ์เมื่อ 10 ปีก่อน เธอเป็นคนจริงใจและใจดี ฉันหวังว่าจะได้ใช้ชีวิตในญี่ปุ่นกับเธอต่อไป อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน ฉันไม่มีสถานะผู้อยู่อาศัย เธอเป็นคนฟิลิปปินส์ แต่เธอเคยแต่งงานกับผู้ชายญี่ปุ่นมาก่อน ดังนั้นเธอจึงมีสถานะผู้อยู่อาศัยถาวร เพื่อที่จะใช้ชีวิตแบบเดิมต่อไปได้ ฉันจะต้องมีสถานะผู้อยู่อาศัย ในอนาคต ฉันวางแผนที่จะแต่งงานกับเธอและขอสถานะผู้อยู่อาศัย