صدای زن برمه ای س.

اسم من س است. من اهل میانمار هستم. من خانواده دارم. به دلیل شرایط مختلف در میانمار و همچنین به خاطر آینده پسرم، در سال ۱۹۹۰ به ژاپن آمدیم تا زندگی خود را در اینجا بگذرانیم. وقتی برای اولین بار به فرودگاه ناریتا رسیدیم، خیلی سخت بود زیرا نمی‌توانستیم به زبان ژاپنی بخوانیم، بنویسیم یا صحبت کنیم. فرهنگ آنجا نیز متفاوت بود، بنابراین نمی‌توانستیم غذا بخوریم یا آب بنوشیم.

ژاپن ساختمان‌های بلند، اتوبوس‌ها و قطارهای زیادی دارد، اما چیزی که بیشتر از همه من را شگفت‌زده کرد، “آزادی” بود که همه دارند تا صبح از خواب بیدار شوند، سر کار بروند و یک زندگی عادی داشته باشند. به نظر من ژاپن کشوری بسیار آزاد، راحت و فوق‌العاده است.

با مقایسه سختی‌های کشور خودمان با ملت مرفه ژاپن، وضعیت میانمار آنقدر دلخراش بود که من و خانواده‌ام کاری را انجام دادیم که نباید انجام می‌دادیم: ما مهاجر غیرقانونی شدیم. به مدت ۱۵ سال، خانواده سه نفره من به عنوان مهاجران بدون مدرک زندگی کردند، اضطراب را تحمل کردند اما تلاش کردند تا صادقانه زندگی کنند، هرگز دزدی نکردند، هرگز کسی را نکشند و هرگز کار اشتباهی انجام ندهند. با این حال، در فوریه ۲۰۰۶، ما به دلیل مهاجر غیرقانونی بودن توسط اداره مهاجرت دستگیر شدیم. ما در اداره مهاجرت در شیناگاوا زندانی شدیم و مجبور شدیم زندگی روزمره سختی را پشت سر بگذاریم. فوق‌العاده دشوار بود.

از زمان آمدن به ژاپن، با افراد مختلفی آشنا شده‌ام و از بسیاری حمایت و کمک دریافت کرده‌ام و در سال ۲۰۰۷، ویزای اقامت دائم را از وزیر دادگستری دریافت کردم و بالاخره به خانواده سه نفره‌ام اجازه دادم با آرامش خاطر در ژاپن زندگی کنند. من واقعاً از کشور ژاپن و تمام افرادی که ملاقات کرده‌ام و در این مسیر به من کمک کرده‌اند، سپاسگزارم.

من در ژاپن چیزهایی یاد گرفتم که اگر در میانمار می‌ماندم، نمی‌دانستم و احساس می‌کنم آمدن به ژاپن افق‌های مرا گسترش داده و طرز فکرم را تغییر داده است. از آنجایی که قرار است تا آخر عمرم در ژاپن زندگی کنم، می‌خواستم درباره تاریخ و فرهنگ ژاپن بیشتر بدانم، با افراد مختلف ملاقات کنم و دیدگاهم را گسترش دهم، بنابراین در آوریل ۲۰۰۸، در برنامه عصرانه دبیرستان A ثبت نام کردم. در مه ۲۰۰۹ دانش‌آموز سال دوم شدم و اکنون سخت تلاش می‌کنم.

فکر می‌کنم خارجی‌های زیادی در ژاپن هستند که اضطراب‌هایی مشابه من را تجربه می‌کنند.

من معتقدم که اگر همه شما سخت و صادقانه و بدون تسلیم شدن تا آخرین لحظه تلاش کنید، رویاهایتان روزی به حقیقت خواهند پیوست. به طور کلی، مهاجرت غیرقانونی در ژاپن شهرت خیلی خوبی ندارد. با این حال، افراد زیادی هستند که صادقانه کار می‌کنند و کودکانی که به درستی به مدرسه می‌روند، در میان مهاجران غیرقانونی وجود دارند. امیدوارم مردم ژاپن سعی کنند خارجی‌ها را بیشتر درک کنند. از همکاری شما متشکرم.